Saturday, January 5, 2013

ကခ်င္=ဗမာ သမိုင္း အပိုင္း(၁) ။

(ကုိ၀ုိင္ FB မွ)

ကခ်င္လူမ်ဳိး တို႔သည္  ၁၈၈၅-ခု၊ ဒီဇင္ဘာ၂၈-ရက္ တြင္ အဂၤလိပ္တို႔ ေရေၾကာင္းခရီးျဖင့္ ဗန္းေမာ္ျမဳိ့သို႔ စတင္၍ က်ဳးေက်ာ္ လာစဥ္ကတည္းက အလြန္တရာမုန္းတီးခဲ့ျပီး ဗမာႏွင့္အျခားတိုင္းရင္းသားမ်ားနည္းအတူမ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ ခုခံ တြန္းလွန္ ခဲ့ၾကပါသည္။ ကခ်င္လူမ်ဳိးတို႔၏စရိုက္တစ္ခုမွာ မဟုတ္မခံစိတ္ရွိသည္၊ ရိုးသားေျဖာင့္မတ္သည္၊ မတရား အနိုင္က်င့္တာကို မၾကိဳက္၊ အထူးသျဖင့္ ေခါင္းကို လက္ႏွင့္ပုတ္ရိုက္ျခင္း၊ လက္ႏွစ္ဘက္ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္း၊ အတင္းအဓမၼ ဒူးေထာက္ အညံ့ခံ ခိုင္းျခင္းမ်ား လံုးဝမၾကိဳက္ပါ။

၁၉၄၂- ခု၊ ေမလ(၅)ရက္တြင္ ဂ်ပန္တပ္မ်ား ကခ်င္နယ္ေျမေဒသမ်ားႏွင့္ ျမစ္ၾကီးနားသို႔ ေရာက္ရွိလာစဥ္ကလည္း အဂၤလိပ္ စစ္တပ္ကို ခုခံတိုက္ခိုက္သည့္နည္းအတူ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ အျပင္းအထန္ တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ၾကျပီး၊ ဂ်ပန္တပ္မ်ား ဆြမ္ပရာဘြမ္သို႔ ခ်ီတက္စဥ္ ကမ္းပါးေစာက္နက္ေသာလမ္းအေကြ႔တစ္ေနရာမွ ကခ်င္မ်ား၏ ခ်ဳံခိုတိုက္ခိုက္မႈေၾကာင့္ ဂ်ပန္ စစ္သားမ်ား ေခ်ာက္ထဲသို႔ ကားကိုလီဗာတင္ေမာင္း၍ အေသခံသြားၾကသည္အထိ စြမ္းရည္ျပခဲ့ၾကသည္။ ထိုေနရာကို( ဂ်ပန္ပ်ံေကြ႔)ဟု သမိုင္းဝင္ တစ္ေနရာအျဖစ္ ဂ်ပန္ ကမာၻလွည့္ခရီးသည္မ်ား ယေန႔တိုင္ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈၾကသည္မွာ ကခ်င္ တို႔၏ က်ဳးေက်ာ္မခံေသာ ျပည္ေထာင္စုစိတ္ဓါတ္ကို ေပၚလြင္စြာျမင္နိုင္ပါသည္။


၁၉၄၅-ခု၊ ၾသဂုတ္လ(၁၅)ရက္ေန႔တြင္ ဂ်ပန္မ်ားအၾကြင္းမဲ့လက္နက္ခ်ျပီးေနာက္ အဂၤလိပ္တို႔ျပန္လည္ ဝင္ေရာက္လာေသာ အခါ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ေတာင္တန္းေဒသမ်ား၏သေဘာတူညီမႈစာခ်ဳပ္ ခ်ဳပ္ဆိုျပရမည္ဟုဆိုခဲ့ရာ ၁၉၄၆-ခု၊ နိုဝင္ဘာ (၂၈)ရက္ေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ျမစ္ၾကီးနားျမဳိ့သို႔ ေရာက္ရွိ လာစဥ္က အေျခအေနကို ၾကည့္လွ်င္ ကခ်င္ဗမာ ခ်စ္ၾကည္ေရးကို ထင္ရွားစြာေတြ႔ျမင္နိုင္ပါသည္။ ထိုေန႔က ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ကခ်င္တိုင္းရင္းသား အမ်ားအျပား သည္ ျမစ္ၾကီးနားဘူတာၾကီးတြင္ စုေဝးၾကိဳဆိုခဲ့ၾကျပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ စစ္ယူနီေဖာင္းၾကီးဝတ္လ်က္ ခန္႔ခန္႔ ညားညား ေတြ႔ျမင့္ရမည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ထားရာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ျပည္သူအရပ္သားတို႔ႏွင့္မျခား အရပ္ဝတ္ျဖင့္ ထြက္လာသျဖင့္ အံ့ၾသလ်က္ ထိုစဥ္ကတည္းကပင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို သေဘာက်ခဲ့ၾကသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ကခ်င္ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ ဆမားဒူဝါ ဆင္ဝါးေနာင္၏ ေနအိမ္တြင္ တည္းခိုလ်က္ တစ္ညလံုး လြတ္လပ္ေရး ဆိုင္ရာ ကိစၥမ်ား ေဆြးေႏြးခဲ့ျပီး ကခ်င္ေဒသအတြက္ ထိုမွ်အေလးထားခဲ့သည္။ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားႏွင့္ ခ်ိန္းဆိုထား ေသာ အစီအစဥ္ကို ကိုလွထြန္းအား ေရွ႔ေျပးေစလြတ္လ်က္ ကခ်င္ အေရးကို ဦးစားေပး ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။)

ထို႔အတူ မန္ခိန္း (Man Hkaring) ေက်းရြာတြင္ျပဳလုပ္ေသာ ကခ်င္ေဒသ လူထု အစည္းအေဝးတြင္ မိန္႔ခြန္း ေျပာၾကားရာ၌ “ ဗမာမ်ားက ကခ်င္မ်ားအေပၚ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္မည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္တန္းေဒသကို ကခ်င္မ်ား စိတ္တိုင္းက် အုပ္ခ်ဳပ္ နိုင္ေၾကာင္း၊ သို႔ပါေသာ္လည္း တစ္ျပည္လံုးႏွင့္ သက္ဆိုင္သာ ဘ႑ာေရး၊ ကာကြယ္ေရး၊ နိုင္ငံျခားေရး၊ စသည္တို႔ကိုမူ ကခ်င္ဝန္ၾကီးပါဝင္ေသာ ဗဟိုအစိုးရ(ျပည္ေထာင္စုအစိုးရ)က တိုင္ပင္ေဆာင္ရြက္သြားရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဘာသာေရး၌ လည္း လြတ္လပ္စြာၾကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ ဘာသာကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္နိုင္ေၾကာင္း၊ ကခ်င္တပ္ရင္းသီးျခား ဖြဲ႔စည္းေပး မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ဗမာ တစ္က်ပ္၊ ကခ်င္ တစ္က်ပ္ တန္းတူ အခြင့္အေရး ရမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ခင္ဗ်ားတို႔က ဗမာ မေကာင္းဘူးလို႔ထင္ရင္ လက္ေတြ႔ ေပါင္းၾကည့္နိုင္ေၾကာင္း၊ ယခု ဗမာက ယခင္ ဗမာႏွင့္ မတူေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔ ယံုပါ ”ဟု မိန္႔ၾကားခဲ့ရာ ကခ်င္လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို အလြန္ပင္ၾကည္ညိဳေလးစားသြားၾကပါသည္။ မိန္႔ၾကားခ်က္ကို အလြန္ ႏွစ္ေထာင္းအားရခဲ့ျပီး ဗမာႏွင့္အတူ မိမိတို႔ လြတ္လပ္ေရးရယူရန္ စိတ္ဝင္စားမႈ  ထက္သန္လာၾကသည္။ ထိုေန႔ညတြင္ပင္ ဂုဏ္ျပဳညစာ စားပြဲက်င္းပရာ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အား “ ခင္ဗ်ားတို႔ ဗမာေတြက အရာရာမွာ အရင္တတ္ကၽြမ္းနားလည္တဲ့ အတြက္ ဘာမွမတတ္ေသးတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဂ်ိန္းေဖာ့(ကခ်င္)ေတြကို ညီအစ္ကိုရင္းခ်ာ ပမာ အျမဲတမ္း ပံ့ပိုးကူညီ လမ္းျပေပးၾကပါ ” ဟုေျပာဆိုလ်က္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္အား ကခ်င္ ေခါင္းေပါင္း ေပါင္းေပးျပီး ကခ်င္ေငြဓါးလြယ္၊ ကခ်င္ လြယ္အိတ္ မ်ား လြယ္ေပးၾကရာ ေခါင္းေပါင္းက မေတာ္သျဖင့္ ေခါင္းအေနအထားတူေသာ ဒူဝါေဇာ္ရစ္က သူ႔၏ ေခါင္းေပါင္းႏွင့္လဲေပးလိုက္သည္။ ထိုေနာက္ အမွတ္တရဓါတ္ပံုရိုက္ကူးရန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို ကခ်င္အမ်ဳိးသမီး(၆)ဦး၏ အလယ္ တြင္ ထိုင္ေစလ်က္ ဓါတ္ပံုရိုက္ရန္ ခ်ိန္ထားစဥ္ ကခ်င္တိုင္းရင္သားတစ္ေယာက္မွ “ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတာ့ ကခ်င္မေလးေတြနဲ့ ဓါတ္ပံုအတူရိုက္တာ အိမ္ျပန္ေရာက္လို႔ေတာ့ ဓါတ္ပံုကို ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚခင္ၾကည္ ေတြ႔သြားရင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတာ့ ဗိုက္ေခါက္ဆြဲ အလိမ္ခံရေတာ့မွာပဲ ” ဟု ခ်စ္စနိုးျဖင့္ စလိုက္ရာ ပရိသတ္အားလံုး ဝါးကနဲ ရယ္ပြဲက်သကဲ့သို႔ အလြန္တရာ ရယ္ခဲလွေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ပင္လွ်င္ သေဘာက်ႏွစ္ခ်ဳိက္စြာ ရယ္ေမာလိုက္သည္ကို သတင္းေထာက္ဦးပုေလးသည္ အမိ အရ ရိုက္ယူနိုင္ခဲ့ရာ ယေန႔ထိ သမိုင္းဝင္ဓါတ္ပံုအျဖစ္ ( အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား ခ်စ္ၾကည္ေရး အခမ္းအနားပြဲမ်ားတြင္ ) ဂုဏ္ယူစြာ ျမင္ေတြ႔ရေပမည္။
 ယေန႔ထိ သမိုင္းဝင္ဓါတ္ပံုအျဖစ္ ( အထူးသျဖင့္ တိုင္းရင္းသား ခ်စ္ၾကည္ေရး အခမ္းအနားပြဲမ်ားတြင္ ) ဂုဏ္ယူစြာ ျမင္ေတြ႔ ရသည့္ ခ်စ္ၾကည္ေရး ဓါတ္ပံု ။

အဂၤလိပ္အစိုးရမွ ေတာင္တန္းေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ( Director of Frontier Area Administration) H.N.C Stevenson ျမစ္ၾကီးနားသို႔ေရာက္ရွိစဥ္ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ေတြ႔ကာ(ကခ်င္ျပည္နယ္သီးျခားျဖစ္မွကခ်င္လူမ်ဳိးမ်ား တုိးတက္ ၾကီးပြားနိုင္မည္ျဖစ္၍ကခ်င္ျပည္နယ္သတ္မွတ္ျပီး ဗမာႏွင့္ခြဲျခား အုပ္ခ်ဳပ္ရန္တင္ျပထားေၾကာင္း၊သို႔ေသာ္ ကခ်င္တို႔က ဗမာ မ်ားႏွင့္ ခြဲျခားမေနလိုေၾကာင္းကန္႔ကြက္ေျပာဆိုေန၍မစီမံရေသးတာျဖစ္ေၾကာင္း၊ထို႔ေၾကာင့္ ဂ်ိန္းေဖာ့(ကခ်င္)တို႔ကသီးျခား ျပည္နယ္ရယူလိုေၾကာင္း  ေတာင္တန္းေဒသအုပ္ခ်ဳပ္ေရးေအာက္   ဆက္ေနလိုေၾကာင္း ပါလီမန္အထူးကိုယ္စားလွယ္ ေရွ့တြင္ တစ္သံတည္းထြက္ေပးရန္ႏွင့္ဆက္ေနပါက(၅)ႏွစ္အတြင္း ကခ်င္တို႔ကို ဗမာတို႔ႏွင့္တန္းတူ ပညာတတ္ေစရန္ အဂၤလိပ္ အစိုးရက အစီအစဥ္ဆြဲထားပါေၾကာင္း ) စည္းရုံးေျပာဆိုခဲ့ရာ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက ( ခင္ဗ်ားတို႔ အဂၤလိပ္ေတြ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကခ်င္ေတြကို ႏွစ္ေပါင္းငါးဆယ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့ျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း တိုးတက္ေအာင္ ဘာမွ မလုပ္ေပးခဲ့ဘူး၊ ပညာလည္းေကာင္းေကာင္းမသင္ေပး ခဲ့ဘူး။ ယခုမွခင္ဗ်ားေျပာသလို တိုးတက္ေအာင္လုပ္ေပးမယ္၊ ပညာ သင္ေပးမယ္ ဆိုတာကိုမယံုဘူး) ဟု ျငင္းပယ္ခဲ့ျပီး ဗမာႏွင့္အတူလြတ္လပ္ေရးရယူျပီး ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔ရန္သာ စိတ္အား ထက္သန္ခဲ့သည္ ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ ထိုစဥ္ကတည္းက ကခ်င္လူမ်ဳိးမ်ားသည္မည္မွ်ခ်စ္ၾကည္မႈရွိေနျပီဆိုတာ သမိုင္း တစ္ခု ျပနိုင္ခဲ့သည္။

သို႔ေသာ္ ပင္လံုညီလာခံျပီးေနာက္ပိုင္း ၁၉၄၇-ခု၊ ဇြန္လ(၁၀)ရက္ေန႔တြင္က်င္းပေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း မတက္ေရာက္ နိုင္သည့္ဖဆပလညီလာခံတြင္ကခ်င္ျပည္နယ္ကိုသတ္မွတ္ေပးရန္ အခ်က္အလက္မျပည့္စံုသျဖင့္ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္ (၇) ဦး၏အဆိုအား ဦးနုႏွင့္ဖဆပလကိုယ္စားလွယ္အမ်ားစုက ပယ္ခ်ခဲ့ျပီး ကခ်င္ေရးရာဌာန(Kachin Affairs Department ) ကိုသာ သတ္မွတ္ရန္ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ကခ်င္ကိုယ္စားလွယ္(၇)ဦးမွာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ျဖင့္ ညီလာခံမွ သပိတ္ေမွာက္ထြက္ခြာ၍ အလံုရပ္ကြက္ရွိ တည္းခိုေသာ ကခ်င္ဧည့္ေဂဟာသို႔ ျပန္သြားခဲ့ၾကျပီး ေနာက္ေန႔ မွာပင္ ျမစ္ၾကီးနားသို႔ ျပန္ရန္ ဆံုးျဖတ္ၾကေလသည္။ ထိုသို႔သာ ကခ်င္ႏွင့္အတူ ရွမ္း၊ ခ်င္းကိုယ္စားလွယ္မ်ား လိုက္လုပ္ၾက လွ်င္ ျပည္ေထာင္စုဖြဲ႔စည္းေရးရည္ရြယ္ခ်က္ ပ်က္ပ်ယ္ေတာ့မည္ကို ခ်က္ခ်င္းရိပ္စားမိေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းသည္ ညတြင္း ခ်င္းပင္ ကခ်င္ေဂဟာသို႔ အေျပးအလြား သြားေရာက္၍ ကခ်င္ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေတြ႔ဆံုကာ (“ဒူဝါၾကီးတို႔ စိတ္ရွည္ၾကပါ၊ မနက္ျဖန္ ငါကိုယ္တိုင္ ညီလာခံကို ဦးေဆာင္ပါ့မယ္၊ ဒူဝါၾကီးတို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့ အတိုင္း ကခ်င္ျပည္နယ္ကို သတ္မွတ္ေပးမွာပါ၊ ဒူဝါၾကီးတို႕ လိုအင္ဆႏၵျပည့္ဝေစရမယ္၊ မနက္ျဖန္ ျမစ္ၾကီးနားျပန္ဖို႔ အစီအစဥ္ကို ဖ်က္သိမ္း ျပီး ညီလာခံ ျပန္တက္ၾကပါ ” ) ဟု ေျဖာင့္ဖ် ေျပာဆိုခဲ့သည္။

No comments:

Post a Comment

Comment မ်ားကုိ စီစစ္ျပီး တင္ေပးပါမည္။ မုိက္ရုိင္းေသာ၊ လူသားမဆန္ေသာ Commet မ်ား တင္မေပးပါ။